Ο Ταξιάρχης Φούντας στο SPORT24: “Είχε ρωτήσει για μένα ο ΠΑΟΚ, παίζω μπάλα για τον γιο μου”

Αθλητικα


Τον γνωρίσαμε παιδί, 16 χρόνων. Από τότε, πέρασε μια δεκαετία και αρκετά που αυτή έφερε στον Ταξιάρχη Φούντα. Έζησε πολλά, δεν το έβαλε όμως πότε κάτω. Και πλέον αποτελεί ένα από τα πετράδια του MLS, τον Franchise Player της DC United, έχοντας υπογράψει ένα μυθικό συμβόλαιο. Το ταξίδι του δεν υπάρχει καλύτερος να το αφηγηθεί από τον ίδιο τον 27χρονο επιθετικό, ο οποίος και το ξεδιπλώνει στο SPORT24.

Δέκα χρόνια περιπλανήθηκε ο Οδυσσέας για να φτάσει στην Ιθάκη του. Λαιστρυγόνες, Κύκλωπας, Σκύλα και Χάρυβδη, Σειρήνες και Κίρκη τα εμπόδια, οι εμπειρίες που συνάντησε και αποκόμισε στο ταξίδι του, οι μνηστήρες και όσοι επιβουλεύονταν την περιουσία του, αυτοί που τον περίμεναν στο σπιτικό του. Τουλάχιστον ο ομηρικός βασιλιάς είχε μια Ιθάκη. Είχε έναν προορισμό. Δεν συμβαίνει σε όλους. Δεν συμβαίνει πάντα.

Ο Ταξιάρχης Φούντας συστήθηκε ποδοσφαιρικά μωρό. Μόλις που είχε ξεπεράσει τα 16,5 χρόνια όταν ο ντεμπούταρε στο ελληνικό επαγγελματικό πρωτάθλημα. Ηλικία και γεγονός ασυνήθιστα για τα ποδοσφαιρικά μέτρα του τόπου μας. Από τότε πέρασε μια δεκαετία. Σε αυτό το διάστημα έπαιξε σε εννιά διαφορετικές ομάδες, περιπλανώμενος και αυτός ανάμεσα σε λογιών λογιών κακοτοπιές, τόπους, πειρασμούς και δυσκολίες.

Πλέον, πατέρας ο ίδιος εδώ και λίγο καιρό, βρίσκεται – σκάρτο ένα μήνα – στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ, όντας ο franchise player της DC United, η οποία του προσέφερε συμβόλαιο 6,65 εκατ. ευρώ για την επόμενη τριετία. Το ταξίδι του συνεχίζεται. Εδώ και κάποια χρόνια, το κάνει σε θάλασσες απάνεμες, έχοντας βρει πυξίδα και προορισμό.

Το ταξίδι του που τον έφερε πλέον στο MLS και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού καλύτερος για να το εξιστορήσει στο SPORT24 από τον ίδιο τον Ταξιάρχη Φούντα δεν υπάρχει. Το αν εκεί βρήκε και την Ιθάκη του μόνο ο ίδιος το νιώθει και το ξέρει, μόνο ο ίδιος θα καταλάβει.

Στο τέλος τέλος, έτσι κι αλλιώς, την Ιθάκη του ο καθένας δεν την βρίσκει, την φτιάχνει.

Γνωρίζοντας ένα παιδί

Ξεκίνησα παιδί, 16 χρονών. Μου φαίνονταν απίστευτο. Είχα συμπαίκτες Λυμπερόπουλο, Δέλλα, Γκούντγιονσεν, Καφέ, Βάργκας, Μανωλά. Έμπαινα στο γήπεδο και σκεφτόμουν πως πριν από λίγα χρόνια έβλεπα τα παιχνίδια στην τηλεόραση και τώρα βλέπουν εμένα.

Δεν περιγράφεται το συναίσθημα, δεν υπάρχουν λόγια. Μοιραζόμουν αποδυτήρια με παίκτες που μεγάλωσα βλέποντάς τους. Σκεφτόμουν πως θα έκανα, πως θα αντιδρούσα αν συναντούσα τον “Λύμπε” στον δρόμο και πλέον παίζαμε μαζί. Για ένα παιδί ήταν συναισθηματικά απίστευτο. Καθηλωτικό.

Ο Ταξιάρχης Φούντας το 2011
Ο Ταξιάρχης Φούντας το 2011
INTIME


Νιώθεις τα πάντα και τίποτα την ίδια στιγμή. Χαρά, ικανοποίηση, άγχος, πίεση από τη μία, από την άλλη δεν συνειδητοποιείς τι γίνεται εκείνη την στιγμή. Γύριζα το κεφάλι και σκεφτόμουν, καλά, τώρα παίζω κόντρα στον Ολυμπιακό, κόντρα στον Παναθηναϊκό, την επόμενη…



Διαβάστε τη συνέχεια: sport24.gr